AKCEPTACJA | ACCEPTANCE

hommage to Paweł Kwiek
Ja i telefon, 1972









PL


I accept_after Paweł Kwiek bazuje na jednej z kwestii wypowiedzianych przez Pawła Kwieka w jego filmie Ja i telefon z 1972 r. To swobodne, domowe* nawiązanie do pracy artysty, stanowiące również komentarz do bieżących, jednostkowych działań i starań w czasie, gdy świat jest trudny do zaakceptowania.



* obecnie mieszkam i pracuję w drodze, w zbudowanym wspólnie z partnerem mobilnym domu. Pożegnawszy miejskie mieszkanie i studio, po pierwszym lockdownie zaczęliśmy przemierzać Europę. Niebieski van stanowi pokój dzienny z kuchnią i sypialnią, będąc jednocześnie przestrzenią do pracy – to modyfikowalna kapsuła wielofunkcyjna, samowystarczalny statek. Operując zredukowanymi środkami w zredukowanych warunkach, kontynuuję praktykę twórczą. Podążając za ciepłem, transmituję je przez RADIATOR.  



EN

I accept_after Paweł Kwiek is based on one of the lines spoken by Paweł Kwiek in his film The Telephone and I from 1972. It is a free, domestic* reference to the work of the artist, as well as a commentary to ongoing individual actions and efforts in times when the world is difficult to accept.



* currently, I live and work on the road, in a mobile home built together with my partner. Having bidden farewell to a city flat and the studio, we began to traverse Europe after the first lockdown. A blue van constitutes a living room with the kitchen and bedroom, being the work space at the same time—it’s an adjustable multifunctional capsule, the self-sufficient ship. Employing reduced media and operating in reduced conditions, I continue my art practice. Following the warmth, I transmit it via RADIATOR.






︎