52 lata później | 52 years later

hommage to Alina Szapocznikow



52 lata później, dokumentacja działania | photo-documentation of an action
Kama Sokolnicka, Forte dei Marmi/Querceta 2020. 
fot. | phot. Emanuel Geisser





12 października 2020, Forte dei Marmi/Querceta, 24°C

Jedząc w samo południe drugie śniadanie w naszym vanie* zaparkowanym przy plaży w Forte dei Marmi, patrzyłam przez kwadrans na marmurowy krawężnik wzdłuż ulicy nabrzeża, skupiając wszystkie myśli na tym, jak 52 lata temu Alina Szapocznikow wybiera tu odpowiednie dla swoich projektów kawałki marmurów. (Alina Szapocznikow wśród bloków Quercetty, ze zbiorów MSN w Warszawie ⟶)

Od morza, prosto jak strzelił, ulicą Buonarrotiego przechodzącą w ulicę Alp Apuańskich, dochodzi się pod bramę Zakładów Kamieniarskich Henraux w Quercecie. To tu artystka pracowała nad swoimi Wielkimi Brzuchami w 1968 r.

52 lata później to swobodne, domowe* nawiązanie do dorobku artystki, stanowiące również komentarz do bieżących, jednostkowych działań i starań w czasie, gdy świat nie jest dobry dla kobiet.



* obecnie mieszkam i pracuję w drodze, w zbudowanym wspólnie z partnerem mobilnym domu. Pożegnawszy miejskie mieszkanie i studio, po pierwszym lockdownie zaczęliśmy przemierzać Europę. Niebieski van stanowi pokój dzienny z kuchnią i sypialnią, będąc jednocześnie przestrzenią do pracy – to modyfikowalna kapsuła wielofunkcyjna, samowystarczalny statek. Operując zredukowanymi środkami w zredukowanych warunkach, kontynuuję praktykę twórczą. Podążając za ciepłem, transmituję je przez RADIATOR.

12th October 2020, Forte dei Marmi/Querceta, 24°C

Eating lunch
at high noon in our van parked near the beach in Forte dei Marmi, I was watching the marble curb along the seaside street for 15 minutes. All my thoughts were focused on how 52 years ago Alina Szapocznikow selected here pieces of marble suitable for her projects.
(Alina Szapocznikow between the marble blocks in Quercetta ⟶) 

From the seaside, straight along Buanarroti Street which later on passes  into Apuane Alps Street, one can reach the entrance to Henraux Stoneworks in Querceta. This is the place, where the artist was working on her „Grandes Ventres” in ’68.

52 Years Later is a free, domestic* reference to oeuvre of the artist  as well as the commentary on the ongoing, individual actions and efforts in times when the world is not good for women.



* currently, I live and work on the road, in a mobile home built together with my partner. Having bidden farewell to a city flat and the studio, we began to traverse Europe after the first lockdown. A blue van constitutes a living room with the kitchen and bedroom, being the work space at the same time – it’s an adjustable multifunctional capsule, the self-sufficient ship. Employing reduced media and operating in reduced conditions, I continue my art practice. Following the warmth, I transmit it via RADIATOR.


Google view: ulica od plaży Forte dei Marmi do zakładów Henraux SpA w Quercecie oraz widoczne na terenie zakładu bloki marmuru | Google view: the street from the beach in Forte dei Marmi to the entrance of Henraux Stoneworks in Querceta and marble blocks visible on the premises of the company.








︎